EEN VOETJE IN STUKKEN

Deze keer hebben we een fluit uitgezocht waarvan het voetje bijna in twee heften uit elkaar is gebarsten. De klant voor wie we het repareren was abusievelijk op haar fluit gaan zitten. Nu is ebbenhout wel hard, doch het heeft een neiging tot scheuren, zeker onder de grote druk van een menselijk zitvlak.

Het is een altblokfluit, Rottenburgh model, gemaakt van ebbenhout. Het instrument werd jaren geleden geproduceerd door Moeck Instrumentenwerk in Celle, Duitsland.
Een problematische reparatie, omdat het moet worden afgedraaid op de draaibank en dan worden voorzien van ringen. Deze sierringen moeten voorkomen, dat de fluit opnieuw zou barsten als hij is gelijmd. Image Omdat de scheuren bijna over de hele lengte doorlopen en zich aan twee tegenoverliggende zijden van de fluit bevinden, bestaat het risico dat het voetje tijdens het draaien helemaal scheurt.
Eerst worden de scheuren enige tijd opengesperd om grondig schoongemaakt te worden en daarna te drogen. ImageDan wordt de scheur zeer licht bewerkt met vochtige lucht. De lijm reageert daarmee, droogt sneller en hecht beter. Door het bevochtigen trekt de lijm ook dieper in alle hoekjes van de scheur. Vervolgens worden ze gehecht met een industriėle sterkte acrylaat-lijm. Daarna komt er een randje kurk omheen om de fluit te beschermen, en worden de delen stevig op elkaar geklemd met een verstelbare metalen band. Als de lijmverbinding gestest is op sterkte (na ongever 12 uur) kan er worden gedraaid !

Allereerst maak ik een tweetal ringen van kunstivoor, die op het voetje moeten komen. Dit materiaal wordt in Italiė gemaakt op basis van zeer sterk, gehard polyester.Image Het uiterlijk is zo'n goede imitatie dat het verschil met het echt ivoor moeilijk te zien is. Bovendien is het enigszins flexibel, hetgeen voor dit doel zeer geschikt is. Indien de fluit onverhoopt zou vallen of de bespeelster ervan met dit onderdeel ergens tegen aan zou stoten, is het beter beschermd. Het kunstivoor is redelijk bestand tegen van buiten komend onheil en geweld, en wat ook niet onbelangrijk is... het scheelt weer een olifant !
  ImageVervolgens wordt het fluitdeel afgedraaid (groene cirkels op de foto) zodat de ringen er met een pers-passing omheen kunnen worden gezet.



Image
De ringen (nu nog ruw van vorm) worden er met PU lijm, die zeer goed (zee)waterbestendig is en de eigenschap heeft alle kleine poriėn op te vullen, op vast gezet. Na voldoende droogtijd (8 tot 10 uren) in de klemmen, kan ik pas verder. Nu wordt het voetje op een klos in de draaibank geklemd, en kan de klemband worden verwijderd. Image Alle scheuren en delen zijn zo stevig verlijmd, en worden zo goed bij elkaar gehouden door de kunstivoren ringen dat er geen gevaar voor barsten meer bestaat !
Het kunstivoor wordt nu op maat gedraaid, volgens het orginele ontwerp van Moeck. De kleinste ring moet nu echter iets dikker worden om zoveel mogelijk weerstand te kunnen bieden aan de druk die ontstaat bij het in elkaar steken van de fluitdelen.
Nadat de nieuwe ringen voorzichtig zijn geschuurd en gepolijst (zonder het hout van de fluit te beschadigen), is het tijd om de scheur onzichtbaar te maken.
Met een fijn en zeer scherp pennetje maak ik kleine krasjes in de lijmnaad, Imagedie lijken op de structuur van ebbenhout, en die worden bewerkt met pigment. Daarna gaat en nog een druppel sealing overheen, om de oude scheuren te beschermen tegen vocht, vuil en olie. De fluit moet immers, net als alle andere, weer kunnen worden onderhouden en olie zou de scheur op de lange duur weer doen opengaan. De sealing wordt voor een deel weer weggeveegd, zodat er nagenoeg geen verschil in glans te zien is met de rest van de fluit. Image

Tenslotte wordt de voet geheel gepolijst en de fluit is weer als nieuw !


Wilt u weten wat het kost of hoe lang het duurt om uw fluit te laten repareren, kijk dan op de prijslijsten pagina, reparaties