|
Deze keer hebben we een fluit uitgezocht waarvan
het voetje bijna in twee heften uit elkaar is gebarsten. De klant
voor wie we het repareren was abusievelijk op haar fluit gaan zitten.
Nu is ebbenhout wel hard, doch het heeft een neiging tot scheuren,
zeker onder de grote druk van een menselijk zitvlak.
Het is een altblokfluit, Rottenburgh model, gemaakt van ebbenhout.
Het instrument werd jaren geleden geproduceerd door Moeck Instrumentenwerk
in Celle, Duitsland.
Een problematische reparatie, omdat het moet worden afgedraaid op
de draaibank en dan worden voorzien van ringen. Deze sierringen
moeten voorkomen, dat de fluit opnieuw zou barsten als hij is gelijmd.
Omdat de scheuren bijna over de hele lengte doorlopen en zich aan
twee tegenoverliggende zijden van de fluit bevinden, bestaat het
risico dat het voetje tijdens het draaien helemaal scheurt.
Eerst worden de scheuren enige tijd opengesperd om grondig schoongemaakt
te worden en daarna te drogen. Dan
wordt de scheur zeer licht bewerkt met vochtige lucht. De lijm reageert
daarmee, droogt sneller en hecht beter. Door het bevochtigen trekt
de lijm ook dieper in alle hoekjes van de scheur. Vervolgens worden
ze gehecht met een industriėle sterkte acrylaat-lijm.
Daarna komt er een randje kurk omheen om de fluit te beschermen,
en worden de delen stevig op elkaar geklemd met een verstelbare
metalen band. Als de lijmverbinding gestest is op sterkte (na ongever
12 uur) kan er worden gedraaid !
Allereerst maak ik een tweetal ringen van kunstivoor, die op het
voetje moeten komen. Dit materiaal wordt in Italiė gemaakt
op basis van zeer sterk, gehard polyester.
Het uiterlijk is zo'n goede imitatie dat het verschil met het echt
ivoor moeilijk te zien is. Bovendien is het enigszins flexibel,
hetgeen voor dit doel zeer geschikt is. Indien de fluit onverhoopt
zou vallen of de bespeelster ervan met dit onderdeel ergens tegen
aan zou stoten, is het beter beschermd. Het kunstivoor is redelijk
bestand tegen van buiten komend onheil en geweld, en wat ook niet
onbelangrijk is... het scheelt weer een olifant !
Vervolgens wordt het fluitdeel afgedraaid (groene cirkels op de
foto) zodat de ringen er met een pers-passing omheen kunnen worden
gezet.

De ringen (nu nog ruw van vorm) worden er met PU lijm, die zeer
goed (zee)waterbestendig is en de eigenschap heeft alle kleine poriėn
op te vullen, op vast gezet. Na voldoende droogtijd (8 tot 10 uren)
in de klemmen, kan ik pas verder. Nu wordt het voetje op een klos
in de draaibank geklemd, en kan de klemband worden verwijderd. Alle
scheuren en delen zijn zo stevig verlijmd, en worden zo goed bij
elkaar gehouden door de kunstivoren ringen dat er geen gevaar voor
barsten meer bestaat !
Het
kunstivoor wordt nu op maat gedraaid, volgens het orginele ontwerp
van Moeck. De kleinste ring moet nu echter iets dikker worden om
zoveel mogelijk weerstand te kunnen bieden aan de druk die ontstaat
bij het in elkaar steken van de fluitdelen.
Nadat de nieuwe ringen voorzichtig zijn geschuurd en gepolijst (zonder
het hout van de fluit te beschadigen), is het tijd om de scheur
onzichtbaar te maken.
Met een fijn en zeer scherp pennetje maak ik kleine krasjes in de
lijmnaad, die
lijken op de structuur van ebbenhout, en die worden bewerkt met
pigment. Daarna gaat en nog een druppel sealing overheen, om de
oude scheuren te beschermen tegen vocht, vuil en olie. De fluit
moet immers, net als alle andere, weer kunnen worden onderhouden
en olie zou de scheur op de lange duur weer doen opengaan. De sealing
wordt voor een deel weer weggeveegd, zodat er nagenoeg geen verschil
in glans te zien is met de rest van de fluit.
Tenslotte wordt de voet geheel gepolijst en de fluit is weer als
nieuw !
Wilt u weten wat het kost of hoe lang het duurt om uw fluit te laten
repareren, kijk dan op de prijslijsten pagina,
reparaties
|