 Dit jaar 2008 is uniek.
Tijd om terug en vooruit te kijken
Op 1 augustus is het de 20ste verjaardag van de KvK registratie in Den Bosch, en dus, van het "atelier voor het bouwen van fluiten en blokfluiten". Misschien denkt u dat het niet waard is om te vieren, maar voor mij is het een mijlpaal, in elk geval opmerkelijk.
Moeilijk te geloven dat ik nu werk aan de 239ste traverso, de 684ste blokfluit, en andere projecten zoals een nieuw model blokfluit.  Toen ik erover begon in 1988, zeiden veel mensen dat ik het niet zou redden, zo te starten vanuit helemaal niets. Ik kwam terug van mijn werk in een Israėlische blokfluitfabriek, met alleen een paar dollar en te veel plannen. Ik huurde een huis aan de rand van Den Bosch' historische centrum. En stichtte de werkplaats, met een handjevol klanten, waarvan sommigen mij tot de dag van vandaag trouw zijn gebleven.
 Tilburg,Nieuwstraat
Ik herinner me nog steeds het eerste jaar in de Nieuwstraat, waar ik blokfluiten bouwde onder de steigers in de woonkamer. Die werd snel mijn werkplaats en winkel, de draaibank verhuisde naar de bijkeuken aan de achterkant van het huis.
Ik kreeg mijn eerste computer, en voerde trots de namen van vele nieuwe klanten in op het groene monochrome scherm.
Nam traverso lessen bij Nancy Possman en blokfluit lessen bij Roland Dingen in Den Bosch. Dat waren de jaren van de allereerste computervirussen, de eerste mobiele telefoons, dangerous liaisons, en de unbearable
lightness of being. Veel goede herinneringen komen terug terwijl ik dit artikel zit te schrijven op de nieuwste laptop met breedbeeld scherm. De computer technologie is ook snel geėvolueerd. Tilburg zag me elke maand vertrekken. Ik probeer me alle tentoonstellingen te herinneren, en de mensen die ik daar ontmoette. De historische stad Regensburg met fantastische concerten bij kaarslicht.
Rüsselsheim waar ik in een dag uitverkocht was. Parijs, ooh la la, waar ik overdag de tafel in de stand moest delen en 's nachts het Ikea canapé-bed. Londen waar ik een zeldzame orginele Heitz sopraan tegenkwam, met echt schildpad en ivoor, en crispy duck ging eten met de verkoper van het high-tech imitatie schildpad. En het vliegtuig dat bijna de stormachtige Noordzee in dook op de terugweg. Innsbruck met een groot aantal Japanse klanten, verzameld onder het Gouden Dak. De beurs in Oost-Berlijn, net nadat de Muur gevallen was, of de festival grotten onder de stad Perugia.
We bleven 14 jaar in Tilburg, en gingen toen, moe van het drukke stadsleven, op zoek naar een rustige landelijke plaats.  Puy Gros
Een heleboel dingen zijn veranderd, maar de blokfluiten en de traverso's zijn gebleven en vormen sinds lang het hoofdbestanddeel van mijn professionele leven.
Wat komt er hierna?
Ik hoop zeker door te gaan tot de echte grote 25ste. Er zijn fantastische oude instrumenten die ik nog altijd niet gezien heb, nog meer oude geschriften om door te nemen, en fluiten verder te ontwikkelen. Er is ook het gevoel dat die grote stad helemaal zo slecht niet was, en dat deze bergen en hun mensen uniek, maar toch een beetje al te rustig zijn voor mij.
De toekomst zal het leren, ik ben op het moment te druk bezig met op en neer reizen naar Nederland om daar lang bij stil te kunnen staan.20 jarig bestaan. Wat te doen?
Misschien een reünie met voordrachten? Misschien een concert? Misschien een weekje zeilen op de Nederlandse wateren met 20 van mijn meest trouwe klanten? Misschien moet de geschiedenis van de werkplaats maar eens opgeschreven worden. Misschien niets en gewoon wachten op de 25e verjaardag? Ben hardop aan het denken. Ik zal het u hier vertellen als ik of u het unieke idee gevonden hebben.
Hoe het ook zij, ik wil deze gelegenheid graag aangrijpen om iedereen te bedanken voor de steun en de klandizie gedurende de laatste 20 jaar. En hoewel ik ondertussen weet dat dat niet altijd mogelijk is, zal ik mijn best blijven doen u allen het naar de zin te maken. En u te blijven voorzien van nog mooiere instrumenten zo lang ik kan. 
|
nieuws 
